Ბარაბნის წყლის წარმოების ხაზი მჭიდროდ არის დაკავშირებული სასმელი წყლის ჯანმრთელობასთან

Როგორც ჩვენ ყველას ვიცით, წყალი ცხოვრების წყაროა. სასმელი წყლის სანიტარიულ სტანდარტებთან შეუსაბამობა ადამიანის ორგანიზმისთვის უარყოფით შედეგებს გამოიწვევს. იმდენად რამდენად სწრაფად მიმდინარეობს ინდუსტრიალიზაცია და ურბანიზაცია, ზედაპირული წყლის დაბინძურების გარეშე დარჩენილი წყაროები ძალიან ცოტაა, ქალაქში მცხოვრები ადამიანები არ იღებენ არტეზიანურ წყალს, ამიტომ მდინარეების წყალთან დაკავშირებით ადამიანებს გარკვეული შიში და დამოკიდებულება აქვთ. ადამიანთა ცხოვრების დონის უწყვეტი ამაღლებით ერჩევიან დამუშავებული წყალი, რომელიც აკმაყოფილებს გარკვეულ ჯანმრთელობის სტანდარტებს და გადაიყვანება ბოთლებში. ეს არის ქალაქში მცხოვრები მოსახლეობის საკუთარი ცხოვრების აღიარების და ცხოვრების სტილის გამოხატვა.

Რადგან ქალაქში მცხოვრები მოსახლეობა ბოთლში დაფარული წყლის არჩევანს მის ნდობას უკავშირდება, მაშინ, ფლასტიკური ჩანახერთების წარმოების ხაზი მწარმოებლები ვერ ახდენენ მომხმარებლის ნდობის საპასუხოდ, უნდა შექმნან ავტომატები ბოთლირებული წყლისთვის, რომლებიც აკმაყოფილებს ეროვნულ ჯანდაცვის სტანდარტებს და არ არის ზიანისმოტაცებული ადამიანის ორგანიზმისთვის. ეს არის არა მხოლოდ ბიზნეს ეთიკის გამოხატულება, არამედ პასუხისმგებლობის სახე, რომელიც უნდა განხორციელდეს, უფრო მნიშვნელოვანი კი - ადამიანის ცხოვრების პატივისცემა. ამიტომ უნდა მკაცრად დაიცვას ყველა კონტროლი ბოთლირებული წყლის აპარატის წარმოების, ტექნოლოგიური პროცესების და მთელი სერიის პრობლემების მიმართ და აბსოლუტურად ვერ შეიძლება იყოს უფრო ფორმალური.

Ბოთლირებული სასმელი წყალი ბაზარზე ამჟამად ორი სახის წყალია – სუფთა და მინერალური წყალი. პირველი წარმოადგენს ჩამოშლილ წყალს, მდინარის წყალს და სხვა ზედაპირულ წყალს, რომელიც გარკვეული დონის დაბინძურების შედეგად წარმოიქმნება. წარმოების მწარმოებლები ბოთლში დასაყოლებლად იყენებენ წყლის ფილტრაციის, დეზინფექციის, ანტიბაქტერიული დამუშავების და დასაყოლებლად მომზადების ლინიებს, რის შედეგადაც წარმოიქმნება წყლის ყუთები. მინერალური წყლის წარმოების პროცესი სუფთა წყლის წარმოების პროცესთან ძალიან მსგავსია, მცირე განსხვავებებით – უნდა დაემატოს საშრობი და ბაქტერიების გასანადგურებელი საშუალებები. განსხვავება მდგომარეობს მინერალური წყლის წყაროში, რომელიც მთავარად წარმოიქმნება მიწისქვეშა წყლიდან და როგორც წესი არ არის დაბინძურებული, უნდა იქნეს დაცული მხოლოდ ზედმეტი ზიანის მომტანი მინერალებისგან. მარტივად რომ ვთქვათ, პირველი არის ჩამოშლილი წყლის დამუშავების შედეგად მიღებული სასმელი წყალი, ხოლო მეორე – მიწისქვეშა წყლის დამუშავებით მიღებული წყალი. მაგრამ ორივე შემთხვევაში საჭიროა საშრობის დამატება. შედარებით რომ ვთქვათ, მინერალური წყალი უფრო ჯანსაღია, მაგრამ ორივეს აქვს შენახვის ვადა და უნდა მივირთმევით შესაბამისი წესების დაცვით. ეს მოიცავს ორ საკითხს: ბოთლში დასაყოლებელი წყლის მოწყობილობების მწარმოებლებმა უნდა დაცვან შესაბამისი სტანდარტები, ხოლო წყლის წარმოების მხარემ უნდა დაცვას სურსათის უვნებლობის სტანდარტები, არ უნდა გაყიდოს ვადაგასული ან არადამაკმაყოფილებელი ხარისხის ბოთლში დაყოლილი წყალი და უნდა მიაწოდოს მომხმარებლებს აშკარა ინსტრუქციები სწორად სმის შესახებ. მომხმარებლებმაც თავის მხრივ უნდა მიირთმევინათ წყალი წარმოების მწარმოებლის მიერ მითითებული უვნებლობის მოთხოვნების შესაბამისად.